News

I am a ‘bubbe-loshn’ (poem) – The Forward


(געװידמעט מײַן באָבען, אסתּר באַװניק, פֿון דער היים — פֿינקעלשטיין)

איך בין אַ באָבע־לשון.

אין מויל פֿון ליאורהס באָבע אסתּר,

האָב איך זיך געפֿילט אין דער היים.

דאָ האָב איך זיך געשפּילט און געשפּרונגען

װי אין אַזוי פֿיל מײַלער אין פּוילן:

בײַ אסתּרס טאַטן, פּסח.

זײַן מאַמע נחומה.

איר מאַן, חמ’יע.

מאַנעס.

רחל.

ראָזע יענטע…

איך בין אַ באָבע־לשון.

װען איך בין אַרײַן אין מויל פֿון ליאורהס מאַמען, נחמה,

איז דאָ שוין געװען אַן אַנדערער: פּויליש.

“שלום־עליכם!” האָב איך אים באַגריסט.

“Dzień dobry!”  האָט ער מיר געענטפֿערט.

נישט געפֿערלעך.

מיר האָבן געלעבט צוזאַמען אין מויל, אין אויערן און אין האַרץ פֿון נחמהן.

איך האָב נישט קיין טענות צו פּויליש.

דער אמת איז, אין דער מלחמה, איז פּויליש געװען אַ גיבור.

פּויליש האָט זי געראַטעװעט.

איך בין אַ באָבע־לשון.

אין מויל פֿון ליאורה, ליאוראַלע, ליאורקה, און אירע קינדער

בין איך נישט אין גאַנצן דאָ.

נאָר אַהין און אַהער — פּופּיק — אוי װיי — װילסט נישט, דאַרף מען נישט — שיינע פּנים — גנבֿ —

איצט בין איך צופֿרידן װײַל כ’קען שפּילן אַ ביסל מער אין ליאורהס מויל…

אָבער װאָס מיט די קינדער?

כ’װיל זיך טרעפֿן מיט די קומעדיקע דורות, די קומעדיקע אייגעלעך.

איך בין אַ באָבע־לשון.




Source link

Leave a Reply

Your email address will not be published.